Hoe vertaal je uitbuiken of natafelen naar het Engels? Met een enkel woord ga je je niet verstaanbaar kunnen maken zonder Louis-van-Gaaleske uitspraken te doen.

Elke taal heeft woorden die niet te vertalen zijn. Dat er geen Engelse vertaling van natafelen is, betekent niet dat het concept niet bestaat of dat Britten het niet zullen snappen. Met een beetje uitleg kom je er wel.

Wij vonden het blijkbaar nodig om een woord toe te dichten aan de activiteit van na het eten aan tafel te blijven zitten met een drankje. Het feit dat wij hier een woord voor hebben, zegt denk ik iets over de frequentie waarmee we dit gedrag vertonen. Waarom zouden we er anders een woord voor verzinnen? In mijn optiek tafelen we vaker na ten opzichte van landen die dit niet hebben, juist doordat we het een naam hebben gegeven. (Dit weet ik natuurlijk niet zeker, volgens mij heeft niemand hier ooit onderzoek naar gedaan. Maar, probeer in de naam van de wetenschap in het buitenland eens te blijven zitten in een restaurant nadat je klaar bent met eten. Het zal niet lang duren voordat je naar buiten gebonjourd wordt, zeker in Amerika.)

Hier ligt een algemeen principe aan ten grondslag. Een bepaalde activiteit krijgt een woord omdat men dit nodig of gemakkelijk vindt. Als gevolg wordt deze activiteit vaker gedaan omdat de activiteit toegankelijker is in je gedachten omdat het maar één woord is.

Dit geldt ook voor emoties.

Er zit bijna geen limiet aan de hoeveelheid emoties die wij als mens kunnen voelen. Alleen hebben we niet voor elk gevoel een naam. Er zijn woorden voor emoties in andere landen waar wij geen directe vertaling voor hebben. Zo heb je het Japanse kuyashii. Dit is het gevoel van frustratie dat je krijgt wanneer iemand aan je twijfelt of niet gelooft dat je iets kan, omzetten in energie en motivatie om te slagen.

Je kent dit gevoel ongetwijfeld, maar omdat er geen woord voor is in het Nederlands zal je deze emotie minder vaak voelen dan wanneer kuyashii wel een Nederlands woord zou zijn. Het gevoel is hierdoor minder toegankelijk voor jou. Hoe groter je vocabulaire is op het gebied van emoties, des te makkelijker je bepaalde emoties kan voelen.

 

Principe 1:

Als je een gevoel een woord geeft, zal je dit gevoel in de toekomst makkelijker kunnen ervaren.

 

Je kan het gebruik van een emotie-vocabulaire ook toepassen op de emoties die we wel al kennen. Iedereen heeft wel eens in het Engels moeten uitleggen wat gezellig precies is.

‘Als je met meerdere mensen samen bent.’

‘Je voelt je op je gemak.’

‘Er is een fijne ambiance.’

En zo kan je nog wel even doorgaan. Gezellig is misschien wel het meest ontleedde gevoel in Nederland. Iedereen kan omschrijven wat het is en hoe het voelt. Stel nu, dat je deze manier van omschrijven van een gevoel ook toepast op emoties die ‘al bekend’ zijn voor jou. Al bekend staat hier met een reden tussen aanhalingstekens want wanneer je een voor jou bekende emoties gaat omschrijven op de manier hoe je gezellig omschrijft aan een buitenlander, zal je erachter komen wat deze emotie precies voor jou betekent. Dit is een manier om emotioneel intelligenter te worden.

 

Principe 2:

Als je emoties die je al kent aan iemand anders uitlegt alsof hij of zij hier nog nooit van heeft gehoord, zal je beter begrijpen wat deze emotie voor jou betekent.